یکی از اختلال‌های شایع ژنتیکی در میان انسان‌ها و حتی حیوانات، سندرم داون یا همان نشانگان داون می‌باشد که علائم به خصوصی برای تشخیص این سندرم وجود دارد که در این مطلب قصد داریم درباره سندرم داون و علائم ‌آن صحبت کنیم.

سندرم داون چیست؟

سندروم داون (Down Syndrome) یک اختلال ژنتیکی است که شاید در همان ابتدای تولد خود را به صورت ظاهری در بدن نوزاد نشان دهد.این مشکل باعث تأخیر در رشد جسمی و روانی می‌شود.

سندورم داون شرایطی است که کودک با یک کپی اضافی از کروموزوم بیست و یکم خود به دنیا می‌آید.از این رو نام دیگر آن، تریزومی 21 است.

بسیاری از معلولیت‌ها،مادام العمر هستند و همچنین می‌توانند امید به زندگی را کاهش دهند. با این حال ، مبتلایان به این بیماری می‌توانند زندگی سالم و کاملی داشته باشند.

پیشرفت‌های پزشکی اَخیر و همچنین پشتیبانی فرهنگی و نهادی از مبتلایان به این بیماری و خانواده‌های آن‌ها فرصت‌های بسیاری را برای کمک به غلبه بر چالش‌های این بیماری فراهم می کند.

 

برای اعزام پرستار بیمار‌‌های خاص و مراقب کودک با ما در ارتباط باشید.

02188500161

 

 

علائم سندرم داون

مبتلایان به سندروم داون خفیف می‌توانند مثل بقیه انسان‌ها شغل داشته باشند، وارد روابط عاطفی بشوند و بدون نیاز به کمک زیاد، زندگی خود را سپری کنند.

در حالی‌ که برخی دیگر هم به نوع شدیدتر آن مبتلا شده و نیاز به مراقبت دائمی دارند. نکته مهم این است که شما بتوانید نشانه‌های سندروم داون را زود تشخیص دهید تا زندگی بهتری برای فرد مبتلا ایجاد کنید.

برخی از ویژگی‌های فیزیکی شایع در سندرم داون عبارتند از:

  • صورت و به خصوص پل بینی پهن
  • چشم‌های بادامی شکل متمایل به سمت بالا
  • گردن کوتاه
  • گوش‌های کوچک
  • تمایل زبان به خروج از دهان
  • لکه‌های ریز سفید روی عنبیه (قسمت رنگی) چشم
  • دست و پاهای کوچک
  • وجود یک خط سراسری در کف دست (چین کف دست)
  • شل بودن یا توان عضلات کاهش یافته یا ضعف مفاصل
  • کوتاهی قد

۳ نوع سندرم داون وجود دارد

  1. تریزومی ۲۱

این مدل رایج‌ترین نوع سندوروم داون در جنین است که در آن هر سلول فرد به جای داشتن 2 نسخه از کروموزوم 21، سه نسخه از آن را دریافت می‌کند.

  1. سندروم داون ترنس لوکیشن( جابجایی کروموزوم‌ها)

در مدل قبلی، از کروموزم 21 یک نسخه‌ جدا ایجاد می‌شد. ولی در این مدل کروموزوم اضافی به کروموزوم 21 قبلی می‌چسبد. در نتیجه تعداد کروموزم‌ها همان 46 تا باقی می‌ماند.

  1. سندروم داون ترنس لوکیشن( جابجایی کروموزوم‌ها)

در مدل قبلی، از کروموزم 21 یک نسخه‌ جدا ایجاد می‌شد. ولی در این مدل کروموزوم اضافی به کروموزوم 21 قبلی می‌چسبد. در نتیجه تعداد کروموزم‌ها همان 46 تا باقی می‌ماند.

 

سندرم داون،پرستار کودک,پرستار بیمار, اول سفیر سلامت

 

۵ روش تشخیص سندروم داون در دوران بارداری

 

آزمایش‌های غربالگری در مراحل اولیه بسیار کاربردی‌ هستند و نشان می‌دهند که آیا باز هم به تست‌های تشخیصی بیشتری نیاز است یا خیر.

  1. سونوگرافی T

بین هفته 11 تا 14 با استفاد از سونوگرافی، چین پشت گردن جنین را بررسی می‌کنند.

  1. آزمایش‌های سه‌گانه

بین هفته 15 تا 18 باید با برخی از آزمایش‌ها، خون مادر را بررسی کنند و فاکتورهای مورد نظر نیز اندازه‌گیری شوند.

  1. آزمایش ترکیبی

این تست به این شکل است که نتایج غربالگری 3 ماه اول بارداری، آزمایش‌های خون و

سونوگرافی N.T

را با غربالگری چهارگانه‌ی 3 ماهه دوم ترکیب می‌کنند.

  1. آزمایش DNA

این آزمایش بدون سلول انجام می‌شود و در آن ماده ژنتیکی و DNA موجود در خون مادر را آنالیز می‌کنند.

  1. سونوگرافی ژنتیک

بین 18 تا 20 هفتگی جنین پزشک باید نتایج آزمایش خون را با نتیجه یک سونوگرافی کاملا دقیق ترکیب کند و به بررسی جزئیات بپردازد.

آیا سندرم داون درمان میشود؟

هیچ درمانی برای سندرم داون وجود ندارد، اما طیف گسترده‌ای از برنامه‌های حمایتی و آموزشی وجود دارد که می‌تواند به افراد مبتلا و خانواده‌های آن‌ها کمک نماید. برنامه‌های موجود با تداخلات در دوران نوزادی شروع می‌شود.

صرف نظر از توانایی فکری، مدرسه بخش مهمی از زندگی کودک مبتلا به سندرم داون است. مدارس دولتی و خصوصی از افراد مبتلا به سندرم داون و خانواده‌های آن‌ها با کلاس‌های درس یکپارچه و فرصت‌های آموزشی ویژه حمایت می‌کنند.

تحصیل در مدرسه امکان اجتماعی شدن ارزشمندی را برای آنان فراهم می‌آورد و به دانش آموزان مبتلا به سندرم داون کمک می‌کند تا مهارت‌های مهم زندگی خود را آموزش ببینند.

کودکان مبتلا به سندرم داون اغلب با مراحل مختلف زندگی مرتبط با سن خود مواجه می‌شوند. با این حال، آن‌ها ممکن است نسبت به سایر کودکان از یادگیری کندتری برخوردار باشند. دکتر اعصاب کودکان می‌تواند تا حد امکان گزینه‌های حمایتی برای آموزش این کودکان را در اختیار شما قرار دهد.

 

سندرم داون,نشانگان داون,پرستار کودک,پرستار بیمار

 

زندگی با سندرم داون

اگر فرزندی مبتلا به سندرم داون را پرورش می دهید،نیاز به ارتباط نزدیک با متخصصان پزشکی که چالش‌های منحصر‌ به‌ فرد این شرایط را درک می کنند دارید.

علاوه بر نگرانی‌های بزرگ‌تر مانند مشکل قلبی و سرطان خون افراد مبتلا به سندرم داون ممکن است نیاز به محافظت از عفونت‌های شایع مانند سرماخوردگی داشته باشند.

طول عمر افراد مبتلا به این بیماری طی دهه‌های اخیر به طرز چشمگیری ارتقا یافته است. در سال 1960،نوزادان متولد با سندرم داون اغلب 10 سالگی خود را ندیده‌اند. امروزه امید به زندگی برای مبتلایان به سندرم داون به طور متوسط به ​​50 تا 60 سال رسیده است.

افراد مبتلا به سندرم داون از هر زمان دیگری بیشتر زندگی می‌کنند و زندگی غنی‌تری دارند. اگرچه اغلب می‌توانند با مجموعه ای از چالش‌های منحصر به فرد روبرو شوند ، اما می‌توانند بر موانع غلبه کرده و شکوفا شوند.

ایجاد یک شبکه پشتیبانی قوی از متخصصان با تجربه و درک شدن آن‌ها توسط خانواده و دوستان برای موفقیت افراد مبتلا به سندرم داون و خانواده‌های آن‌ها بسیار مهم است.

پرستار بیمار,بیماری اوتیسم,پرستار بیماران اوتیسمی

 

پرستار بیمار

در این بخش قرار است که به صورت مختصر درباره ویژگی‌های پرستار، برای مراقبت از بیماران سندرم داون صحبت کنیم.
تخصص در مراقبت از نیازهای ویژه: پرستار باید تجربه در مراقبت از نیازهای ویژه افراد مبتلا به سندرم داون داشته باشد، از جمله نیازهای طبی، رفتاری، و تربیتی.

ارتباط صمیمانه: برقراری ارتباط صمیمانه با افراد مبتلا به سندرم داون از اهمیت بسیاری برخوردار است. پرستار با توانایی ایجاد ارتباط مثبت و حمایتی می‌تواند محیط مطمئن و دلنشینی را برای بیمار فراهم کند.

توجه به توانمندی‌ها: پرستار با بررسی توانمندی‌ها و استعدادهای فرد مبتلا به سندرم داون، می‌تواند برنامه‌های مراقبتی موثر و انگیزشی ترتیب دهد.

آگاهی از مشکلات سلامتی: پرستار باید آگاهی کامل از مشکلات سلامتی مرتبط با سندرم داون داشته باشد تا بتواند به بهترین شکل ممکن در مدیریت و پیشگیری از این مشکلات مشارکت کند.

مهارت در تدارکات مراقبتی: تهیه و تدارک تجهیزات و ملزومات مراقبتی خاص به نیازهای فرد مبتلا به سندرم داون احترام گذاشته و ایمنی و راحتی او را تضمین می‌کند.

مدیریت همکاری با خانواده: پرستار باید توانایی همکاری با خانواده فرد مبتلا به سندرم داون را داشته باشد تا بتواند به بهترین نحو در مراقبت‌ها و تصمیم‌گیری‌های مرتبط با بیمار شرکت کند.

استخدام یک پرستار با تجربه و بازنگری مداوم در روش‌های مراقبتی، به بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به سندرم داون کمک خواهد کرد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + 5 =